Recensie: Je laten verleiden door beelden

Door Lisa Reinheimer, redactielid Dansmagazine

De zevende editie van ILTWT is meer ingetogen dan de afgelopen editie, in heftige muziek en flitsende beelden, maar des te interessanter in zijn verschillende samenwerkingsverbanden.

Ieder jaar lukt het Suzy Blok weer om een intiem programma samen te stellen, om een mix van (jonge) nationale en internationale makers/performers een podium te bieden en een ontmoetingsplek te creëren voor zowel performers als publiek. Paradiso wordt een bonkend festivalhart, waar iedereen zijn eigen compositie maakt.

Het schemergebied tussen dans/performance en beeldende kunst, de zeggingskracht van (pop)muziekperformances, de directheid van het lichaam, onze – digitale – communicatievormen. Deze mix trekt een breed publiek aan, van dansliefhebbers, beeldend kunstenaars, clubbers, jong en oud geïnteresseerden. Bovenal mensen die geraakt willen worden, zich actief betrokken willen voelen en de realiteit niet uit de weg gaan, maar juist intensiveren.

De performers komen bij je binnen en het publiek bij de performers. De spannende wisselwerking en de durf tussen beiden, maakt ILTWT tot een intense ervaring. Iedere performance heeft zijn eigen zeggingskracht, zijn eigen verankering in verschillende disciplines en achtergronden.

Imme van der Haak is productontwerper. Haar installatie Beyond the body krijgt een nieuwe en levendige dimensie door drie dansers haar zijde pakken met op ware grootte afgedrukte foto’s van lichamen aan te trekken. Frederica Dauri’s Mathematics of Enclosure verwordt tot een installatie, intrigerend door de verscheidene sensitiviteiten en banale intuïtie die ze weet aan te spreken. Fernando Belfiore sleurt ons langs beelden die hilariteit opwekken, irriteren, ons wijzen op de kunstmatigheid en tegelijk een openstelling naar elkaar is. Lichtkunstenaars, acrobaten, theatermakers, boxringen en parkinson, chatroulette, beeldhouwers, filmers, autodidacten.

Het is natuurlijk niet zo dat dans nooit andere kunsten heeft beïnvloed en andersom dans nooit beïnvloed werd door de beeldende kunst en media, maar ILTWT zoekt dit gegeven op, kijkt vooral naar de mate waarin de kracht en de actualiteit van het lichaam centraal staat. Daarbij maakt het dus niet uit vanuit welke discipline men vertrekt. Juist dit open vizier geeft ruimte aan nieuwe ontmoetingen. Het is vrijblijvend en tegelijk kun je er niet omheen.

Verwacht hier geen gelikte volkomenheden. Veelal zijn het fragmenten of ingekorte voorstellingen, soms nog onaf, maar toch bezitten zij een kracht, een fascinatie, een obsessie, een herkenning die je wilt uitdiepen. Dat maakt ILTWT tot een uniek festival. Het laat zien wat hedendaagse dans, performance en kunst te bieden hebben, wat er mogelijk is, dat ze niet stil zitten. En het publiek dat geen genoegen neemt met oppervlakkigheid, dat zoekt naar een connectie in zichzelf en zich durft open te stellen. Het is óók dans, maar in de breedste zin.

 

Geplaatst op 10 juli 2013

Recensie door Theaterkrant

Theaterkrant logoDe eerste recensie van I Like To Watch Too 2013, geschreven door Bregtje Schudel van  Theaterkrant.

Geplaatst op 10 juli 2013